DE PROGRESSIEVE BEWEGING OP ZOEK NAAR EEN GOEDE ECONOMISCHE ANALYSE

De progressieve beweging op zoek naar een goede economische analyse

Westerse samenlevingen komen steeds meer onder druk te staan als gevolg van de combinatie van globalisering en technologische vooruitgang. Democratie blijkt steeds meer iets bijzonders, iets kwetsbaars. In China komt er nog steeds niets terecht van democratische politiek. Rusland wordt door Poetin met harde hand geregeerd – ‘vrije ondernemers’ worden door het Kremlin geintimideerd. Nu we weten dat Trump de volgende president van de Verenigde Staten wordt, moeten we vrezen voor minder aandacht voor democratische waarden.

Continue reading

Posted in Artikelen, Multidisciplinary Economics | Tagged , , , , , , , , , | Leave a comment

ECONOMISCHE WETENSCHAP IS VEEL RIJKER DAN TEKSTBOEKEN LATEN ZIEN

Economische wetenschap is veel rijker dan tekstboeken laten zien

De crisis heeft aangetoond dat een belangrijk deel van de sociaal-economische wetenschappen onbekend is bij de huidige generatie economen. Het falen van de eurozone toont aan hoezeer de neoklassieke benadering het bijna-monopolie heeft waar het gaat om universitair onderwijs. Deze positie is niet tot stand gekomen doordat ze de concurrentie met andere stromingen heeft gewonnen – integendeel. Vanaf het begin was het een strijd waar geen enkel middel werd geschuwd om ‘andersdenkenden’ de mond te snoeren. Geld en politieke macht gaven de doorslag en brachten de neoklassieke benadering aan de macht: een vrije markt is het beste mechanisme om voor een optimale allocatie van goederen te komen. Politiek gesproken betekent dit dat overheden zich alleen moeten bemoeien met de bescherming van eigendomsrrechten. De economisch-wetenschappelijke elite heeft gelukkkig iets opportunistisch: in een aantal gevallen is het toch wel practisch om de overheid regels te laten stellen.

Continue reading

Posted in Artikelen, Multidisciplinary Economics | Tagged , , , , , , , , , | Leave a comment

MISCONCEPTIONS MAKE ACEMOGLU’S ANALYSIS FLAWED

Misconceptions make Acemoglu’s analysis flawed

Daron Acemoglu has been invited to hold the coming Tinbergen Lecture. The journal ESB preludes on this occasion and has published an interview with him: relevant questions; his answers are disappointing, however. In this short essay I’ll show what is the problem in his work.

Continue reading

Posted in Artikelen, Multidisciplinary Economics | Tagged , , , , , , , | Leave a comment

Hayek, Keynes and Friedman about the Crisis in the Eurozone

Hayek, Keynes and Friedman about the Crisis in the Eurozone

Introduction

The financial crisis of 2008 pushed the world economy into a depression. After a year or so many economies, such as those of the BRIC-countries, recovered; the eurozone, however, stayed behind. Empirical research of Eichengreen (2012) shows that those countries, which stimulated their economies performed significantly better than countries, which implemented austerity programmes. Eurozone policies harmed the eurozone over a long period, and that makes it necessary to find out why the eurozone leadership was and still is so stubborn in keeping the wrong direction. In this article we will discuss the theoretical contributions of three outstanding economists, who dominated economic science during the twentieth century: Hayek, Keynes and Friedman. We will see that the policy debates inside the eurozone were dominated by the ideas of Hayek and Friedman, while it seems almost forbidden to speak about Keynes. This bias will appear the most important reason why the eurozone has failed, and why so many economists attribute the failure to the existence of the euro rather than to ineffective monetary, budget and income policies.

Continue reading

Posted in Artikelen, Multidisciplinary Economics | Tagged , , , , , , | Leave a comment

Target2-systeem reflecteert fout macro-beleid

Target2-systeem reflecteert fout macro-beleid

Het target2-systeem registreert de geldstromen tussen de (centrale) banken in de eurozone. Banken die veel krediet verlenen lopen het risico dat hun klanten omvangrijkere betalingen verrichten dan klanten van andere banken. Op deze wijze laat het systeem tekorten zien van de genereuze banken, en overschotten van de andere banken. In goede tijden lost dit probleem zich op doordat al te genereuze banken in de problemen komen, en moeten kiezen voor een conservatiever beleid of overname door een prudentere bank. De periode 1945-2008 was zo’n goede tijd. De laatste 8 jaar is er sprake van een slechte tijd. Het vertrouwen in elkaar bevindt zich op een laag pitje; veel vorderingen zijn dubieus geworden.

We bevinden ons nu in een tijd van grote onzekerheid. Als gevolg van de kredietcrisis van 2008 is de eurozone in een depressie geraakt. Hierdoor zijn de verschillen in economische prestatie tussen Noord- en Zuid-Europa groter geworden dan ze al sinds lange tijd waren. Helaas heeft de eurogroep gekozen voor een bezuinigingsbeleid als oplossing van de depressie – precies de verkeerde keuze

Continue reading

Posted in Artikelen, Multidisciplinary Economics | Tagged , , , , , , | Leave a comment

Het CBS neemt hoogconjunctuur waar – ik niet.

Het CBS neemt hoogconjunctuur waar – ik niet.

Toen een jaar of wat geleden bij het CBS de heer Tjin-A-Tsoi als nieuwe directeur aantrad, kondigde hij aan dat de organisatie in de toekomst meer aan duiding zou gaan doen. Hij heeft woord gehouden. Onlangs beweerde het CBS dat de Nederlandse economie werd gekenmerkt door negatieve inflatie. De NRC berichtte hier uitvoerig over. De typering bleek slecht onderbouwd; we beschikken op dit moment niet over een betrouwbare indicator van het fenomeen inflatie. Indien, zoals gebruikelijk, de stijging van de prijzen van particuliere consumptie worden genomen als empirische indicator, worden ook prijsstijgingen als inflatie getypeerd, die het gevolg zijn van stijgingen in het btw-percentage en stijgingen in de invoerprijzen. Het eerste is vaak het gevolg van een toename van hoeveelheid en kwantiteit van de publieke dienstverlening. Het tweede laat een nationale verarming zien, en geen nominale stijging zonder dat er een stijging van de reële waarde van het pakket goederen aan ten grondslag ligt.

Continue reading

Posted in Columns | Tagged , , , , , | Leave a comment

Trojka failure aggravates Greek drama

Introduction 

The Greeks are known as the founders of democracy, and they are very proud of it. The Greek philosopher Socrates plays an important role in the history of political philosophy: ‘not authorities and traditions, but logical argument is decisive, when it comes to establish what is true, just and beautiful’. The last decade, however, they seem to have the worst functioning democracy in the eurozone. In this essay I will try to show that their economic problems are also caused by unsolved social and political conflicts. More democracy is a necessary condition for having a sustainable economy.

Continue reading

Posted in Artikelen, Multidisciplinary Economics | Tagged , , , , , , , , | Leave a comment

NEGATIEVE INFLATIE BESTAAT NIET

Negatieve inflatie bestaat niet

Onlangs kwam het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) met de melding dat de Nederlandse economie wordt gekenmerkt door negatieve inflatie. In het bericht werd ook vermeld dat er geen sprake was van deflatie. Voor theoretische geschoolde economen moet dit een verrassing zijn: de twee begrippen inflatie en deflatie zijn namelijk elkaars antoniemen. Er is sprake van inflatie indien de nominale waarde van de goederen (en diensten) sterker stijgt dan de reële waarde; oftewel indien het prijsniveau stijgt, zonder dat het schaarser is geworden. Deflatie is dan een daling van de prijs zonder dat het pakket minder schaars is geworden. Indien we empirisch onderzoek willen doen, zullen we een empirische indicator moeten vinden, die het dichtst in de buurt komt van deze definities.

Continue reading

Posted in Columns | Tagged , , , , , , , | Leave a comment

Negatieve-rentepolitiek is een uiting van wanhoop

Negatieve-rentepolitiek is een uiting van wanhoop

In 2009 raakte de wereldeconomie in een depressie. De eurozone reageerde hierop met een straf programma van bezuinigingen op de overheidsuitgaven. De bedoeling was het begrotingstekort terug te dringen. Maar in de depressie, waarin de eurozone terecht was gekomen, bleek het verkeerd uit te pakken; de depressie werd erdoor verergerd en het begrotingstekort liep op. De Europese Centrale Bank trachtte de depressie te bestrijden door haar rentevoet sterk te verlagen – een typische aanpak zoals aanbevolen door Friedman. Bedrijven en consumenten lieten zich echter niet verleiden tot een verhoging van hun bestedingen. Integendeel, ze gingen een groter deel van hun inkomen gebruiken voor de aflossing van leningen; hierdoor vond er veel geldvernietiging plaats. Ondanks alle monetaire stimuleringsmaatregelen steeg de hoeveelheid geld in omloop in het jaar 2015 maar met 1%. Nu de rentevoet het 0-punt heeft bereikt, wordt er alom gediscussieerd over de wenselijkheid van een negatieve rente. Er kunnen vier argumenten aangevoerd worden om de onwenselijkheid van een dergelijke politiek te onderstrepen. Essentieel hierbij is te erkennen dat we in slechte tijden leven, waarin iedereen zeer onzeker is over de toekomst – ook die op de langere termijn. Bovendien moeten we ons realiseren dat veel mensen hun vertrouwen in het bankwezen kwijt zijn.

Continue reading

Posted in Columns, Multidisciplinary Economics | Tagged , , , , , , | Leave a comment

Londen: Keynes, niet Hayek

Londen: volg Keynes, niet Hayek

De Britse Conservatieven zijn verantwoordelijk voor de Brexit. De korte-termijn nadelen ervan zijn duidelijk, en de lange-termijn voordelen zijn onduidelijk. Zeker nu de Brexit-aanhangers niet eens een plan-A hebben, is de onzekerheid over de naaste toekomst groot. Dit betekent dat we niet weten of de nadelen op den duur meevallen, of dat de economische malaise langdurig zal aanhouden. Nu er nog sprake is van een recessie kan deze beperkt blijven, zolang het automatisch stijgende begrotingstekort niet wordt tegengegaan door verlaging van de overheidsuitgaven en verhoging van de belastingtarieven. De overheidsbegroting functioneert dan als een automatische stabilisator. De Eurozone heeft in eenzelfde situatie in 2008 ervoor gekozen deze stabilisator buiten werking te stellen. De gevolgen zijn bekend. De Eurozone zakte weg in een depressie, en tot op de dag van vandaag is het kwakkelen. Het IMF heeft toegegeven dat dit beleid heeft gefaald.

Wat zegt de huidige Britse minister van Financiën nu? Er is slecht weer op komst, en daarom moeten de overheidsuitgaven verlagen en de belastingtarieven verhogen. In slechte tijden moeten we de begroting in evenwicht hebben! Niets geleerd van het Eurozone-drama – niets geleerd van de Grote Depressie van de jaren ‘30. Nu ook het Verenigd Koninkrijk in een depressie?

Continue reading

Posted in Columns, Multidisciplinary Economics | Tagged , , , , , , | Leave a comment